تمام هستی من..........ط .....ا...ه...ا...

پسرم......نگاه تو

همان بارانی است که میشوید غبار غم از دل

همان نسیمی که  مرهم میشود بر زخم دلم

همان که مرا به معراج عشق میرساند

همان که بهانه ی بهانه هایم میشود....

عزیزم...

دنیای من لبخند توست پس بخند تا زنده باشم...

پسرم...

به تماشا سوگندبه راز گل سرخ...وبه پروانه که در عشق فنا میگردد...

زندگی زثیبا نیست آنچه زیباست تویی...

تو آغاز من و لحظه ی پایان منی...

پسر عزیزم دل کوچیکت که پر میزد واسه امام رضا کار خودشو کرد آقا تلبید ت بعد رمضون قرار بریم مشهد اونم هوایی نه زمینی...مثل اینکه دل آقا  هم برات تنگ شده میخواد زودتر ببیندت...البته هوایی رفتنمون بخاطر منه گل پسر زیاد پز نده ... چون مامانی نمیتونه زمینی بره ...که بدلیل فشار اتمسفر نذاشتن هوایی بریم همون با قطار رفتیم

مشدی طاها پیشاپیش زیارت قبول...