دی 94تا فروردین95...
قوربونت برم که اینقدر خوابت میاد ومامانی به زور میخاد ازت عکس بگیره.. 1.2.3چیک...آفرین گلم عکست خوب افتاد..الهی مامانی فدای چشای بادومیت شه صدراجونم... فدای خندهی لبهای کوچیکت برم عزیزمممم..خیلییییییییییییی برام عزیزی گلم.. رفته بودیم جانبو از اونجاچهارتا فندک برداشته بودی ئاسه هر کدوممون یکی به زور دو تاش رو خریدیم که هر جا عیددیدنی میرفتی باخودت میبردی.. ماه من "عسلم "جیگرم... چی صدات کنم یا بنویسم دلم از محبت خالی شه بخدا اگه بزرگ نشدن عیب وایراد بشر نبود دعامیکردم بزرگ نشی وتو همین ماهت بمونی.. آنقدر خوردنی هستی که نگو...الانم که دارم مینویسم تو بغلمی و داری گاه صورتم رو گاهرو...
نویسنده :
مامان ناهید
18:29






